Stephen WaltProfessor Stephen Walt, docent ‘international affairs’ aan de Harvard University’s Kennedy School of Government, schreef een interessant artikel over 5 onuitgesproken waarheden binnen het buitenlands beleid van de Verenigde Staten. Bij een van deze regels gaat hij dieper in op de relatie tussen de VS en Europa. Zijn een stelling heeft volgens mij wel enige grond van waarheid.

  1. We like being #1, and we’re going to stay there just as long as we can.

    Most U.S. leaders like to talk about global partnerships and the need to work with allies, and they try not to speak too glowingly about American dominance. But make no mistake: U.S. leaders have long recognized that being stronger than everyone else was desirable, and nobody ever runs for president vowing to “make America #2.”

    That’s why U.S. leaders have always been ambivalent about European unity: they want Europe to be sufficiently unified so that it doesn’t become a source of trouble, but they don’t want it to cohere into a super-state that might be powerful enough to stand up to Washington.

Bron: Top five truths you won’t hear any US official admit

Gepubliceerd door Stijn Vogels

Natural born probleemoplosser met een oog voor usability, design, trends en details. Professioneel bezig met letterwoorden als SEO, SEA, SMO, DIY en CYA.

Doe mee met de conversatie

3 reacties

  1. Doet me denken aan Fareed Zakaria’s boek “The Post American World” waarin hij net hetzelfde beschrijft. Mijn inziens is het niet Europa maar China gesteund door andere Aziatische landen (en Rusland?) die sowieso binnenkort nummer 1 gaan zijn en dan dingen op hun manier gaan doen. En voor zover ik de Amerikanen wat ken, gaan zij het daar heel moeilijk mee hebben, want ze zijn echt niet gewend om een andere mening te horen, laat staan er naar te luisteren.

    Gelukkig leven we dan in het stabiele en eerder neutrale Europa durf ik zo te zeggen.

    Kurt

    1. Europa lijkt me allesbehalve stabiel. De leefwereld van u en mij lijkt misschien enigszins stabiel, maar ondertussen wordt het tapijt langzaamaan van onder onze voeten getrokken. Er is steeds minder budget beschikbaar voor innovatie, en steeds meer zijn we afhankelijk van de productie in Azië. Sommigen noemen dat globalisatie of wederzijdse afhankelijkheid. Maar als je de financiële stromen bekijkt dan gaan die grotendeels in één richting. Ik wil niet pessimistisch zijn, maar dit is een realiteit die velen niet willen inzien.

      Dito wanneer je kijkt naar de handelsbalans van en de buitenlandse investeerders in de Verenigde Staten. Niet slim en grotendeels al een verloren zaak.

      De economische kern van onze planeet ligt inderdaad in Azië. Ook qua onderwijs worden zij steeds dominanter. Een recent onderzoek toonde aan wat voor een niveauverschil er is. Het niveau tussen Europa/VS en Azië zou vergelijkbaar zijn aan dat tussen Afrika en Europa/VS.

      Ik kan eindeloos doorbomen over geostrategie maar met woorden alleen kom je helaas nergens. :)

  2. Stijn,

    om een of andere reden zie ik de comments op je blog niet, ook al weet ik dat er comments zijn want kreeg net een email met de laatste van jezelf.
    Ik ben het volkomen met je eens dat de geldstroom voornamelijk in 1 richting is en dat je met woorden alleen niks bereikt. Daarom dat ik vind dat iedereen es moet nadenken wat hij of zij kan doen. Vaak is dat maar iets klein, maar alle beetjes helpen he. Zo hebben mijn vrouw en ik besloten om voor onze verhuis terug naar Belgie samen te werken met een Belgische firma, ook al is deze niet de goedkoopste. Ik kan je verzekeren dat die eigenaar enorm blij was om zo iets te horen, zeker in een sector zoals transport waar ze doodgeconcurreerd worden door lagekost firma’s uit andere landen.

    Stap per stap he! :-)

    Kurt

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.