Franse film uit 1947 toont smartphone gedrag

Mensen die rondlopen met een klein scherm in hun handen, elkaar negeren en ongelukken veroorzaken. Je ziet het in La Télévision, œil de demain, een film uit 1947 waarmee sciencefiction auteur René Barjavel en regisseur J.K. Raymond-Millet hun idee van de toekomst toonden. Verbazingwekkend herkenbaar voor een film van 73 jaren geleden. “Franse film uit 1947 toont smartphone gedrag” verder lezen

China en Amerika in de val van Thucydides?

Het “conflict tussen [de] Verenigde Staten en [de Volksrepubliek] China dreigt te escaleren,” vreest Jonathan Holslag. De belangrijkste inzet van de tweestrijd is dominantie. Zo’n confrontatie tussen hegemon en opkomende uitdager noemen we Thucydides Trap of de valstrik van Thucydides (ca. 460 – 400 v.Chr.).

In de geschiedenis liep zo’n confrontatie bijna altijd slecht af. De VUB-hoogleraar internationale betrekkingen verwijst daarvoor naar een steeds groter wordende spanningsboog. Die spanning ziet hij op 7 verschillende vlakken.

“China en Amerika in de val van Thucydides?” verder lezen

Over de ‘moral foundations’ van Jonathan Haidt

Culturen verschillen. En toch bestaan er gelijkenissen. Bijvoorbeeld gelijkaardige moraal of wetgeving. Tijdens een interview voor Farnam Street sprak Shane Parrish met Jonathan Haidt, auteur en sociaal psycholoog. Haidt bespreekt de zes gedeelde “moral foundations” over culturen heen. “Over de ‘moral foundations’ van Jonathan Haidt” verder lezen

Over de loze beloften van Davos

In Davos is het elitaire World Economic Forum net voorbij. Is het één grote praatbarak? Misschien wel. Levert het ook wat positief op? Misschien niet. Anand Giridharadas legt de vinger op de pols.

Today’s titans of tech and finance want to solve the world’s problems, as long as the solutions never, ever threaten their own wealth and power.

Conferences and ideas festivals sponsored by plutocrats and big business – such as the World Economic Forum, which is under way in Davos, Switzerland, this week – host panels on injustice and promote “thought leaders” who are willing to confine their thinking to improving lives within the faulty system rather than tackling the faults. Profitable companies built in questionable ways and employing reckless means engage in corporate social responsibility, and some rich people make a splash by “giving back” – regardless of the fact that they may have caused serious societal problems as they built their fortunes.

In De Standaard schrijft Frederik De Roeck een gelijkaardige kritiek.

De ‘ecorealistische’ visie die de N-VA naar voren schuift is de zoveelste poging om de almaar groeiende roep om systeemverandering af te zwakken tot een transitie die het vrijwaren van de business as usual centraal stelt. Onder het mom van ‘haalbaarheid’ worden de scherpe kanten van de groene transitie eraf geveild, en blijft er een visie over die gevaarlijk wordt in haar gebrek aan ambitie en in haar depolitiserende effecten.

Over Facebook’s “friendly fraud”

Een herkenbare situatie voor ouders: je laat jouw kleine spelletjes spelen op een tablet. Je waarschuwt hen dat ze niks mogen kopen uit een of andere app store. Ze doen het toch. Je krijgt een rekening van aankopen die je niet herkent. Je kind krijgt een uitbrander. Het had beter moeten weten.

Of: je kind werd opzettelijk misleid om deze kosten te maken. Bij Facebook noemen ze dat “friendly fraud”. “Over Facebook’s “friendly fraud”” verder lezen