Battlestar Galactica The Last Supper

Op 8 december 2003 verscheen in de Verenigde Staten de pilootaflevering van de herwerkte “re-imagined” televisieserie Battlestar Galactica. Niemand had toen kunnen verspellen dat deze space opera een dergelijk succes zou kennen. Vier seizoenen en meer dan 70 afleveringen later komt er een einde aan de exodus van William “Bill” Adama en zijn opgejaagde vluchtelingenvloot. De voorbije vrijdag werd de laatste dubbelaflevering uitgezonden, Daybreak (s04e19-20).

Battlestar Galactica

Battlestar Galactica Caprica Nuked
Caprica under attack by Cylon nukes

Ja, ik ben een fan van BSG. Niet van het eerste uur, maar toch bijna. Het moet ergens in 2005 gebeurd zijn dat ik seizoen 1 en een groot deel van seizoen 2 aan één ruk door heb bekeken via het internet. Echt verslavend. Bovendien is de serie gezegend met uitstekende muziek van Bear McCreary.

Battlestar Galactica  Final Five
Model 3 Cylon D'Anna Biers meets de 'Final Five' in the Opera House of Kobol

Maar daar komt nu dus een einde aan. Hopelijk komt er eindelijk een antwoord op alle vragen. Wat zijn de Cylons van plan? Wat spookt er écht door het hoofd van Gaius Baltar? Wie en vooral wát is Kara “Starbuck” Thrace? Waarom horen de ‘Final Five’ het nummer “All Along the Watchtower” van Bob Dylan in hun hoofd?

Outside in the distance a wildcat did growl,
Two riders were approaching, the wind began to howl.1

De torrent is binnen. Ik ga dadelijk de laatste aflevering van Battlestar Galactica beginnen kijken. Een (spoilerloze?) update volgt…

Daybreak

Spoiler Alert!

(23:06u) Bravo. Men is er dan toch in geslaagd om sommige losse eindjes aan elkaar te knopen. Niet allemaal, maar toch heel wat. Een heftig laatste gevecht. De hele Opera-historie wordt duidelijk. En er komt een tweede kans. Of zijn wel aan de vierde toe? “All this has happened before”, etc. Bra-vo.

Battlestar Galactica fleet flies into the Sun
The Battlestar Galactica fleet flies into the Sun

Maar ik ben niet helemaal tevreden. Een hoopvol einde, en toch een anti-climax. Fictie aan non-fictie proberen koppelen is een mooi gebaar maar geen goed idee. En wat gebeurde er nu eigenlijk met Starbuck? Zo schrijf je toch geen hoofdpersonage uit je verhaal? De laatste vijf minuten zijn een ronduit hilarische sciencefiction aanklacht die toch weet aan te knopen met science-nu: een flash-forward van 150.000 jaren. What the frak?

Als ik heel eerlijk ben, dan kan ik niet anders dan toegeven dat dit een onwaardig einde is voor een serie van dit kaliber. Zucht.

  1. Bob Dylan, All Along the Watchtower , 1968. []

Gepubliceerd door Stijn Vogels

Natural born probleemoplosser met een oog voor usability, design, trends en details. Professioneel bezig met letterwoorden als SEO, SEA, SMO, DIY en CYA.

Doe mee met de conversatie

10 reacties

  1. Helemaal mee eens. Erg slap einde, alle ruimteschepen de zon insturen en met bijna niets een beschaving opbouwen? De mens is een kuddedier van nature en dan gaat iedereen opeens ver weg van elkaar wonen? En dan die scene 150.000 jaar later. Ik kreeg daar een soort Matrix-achtig gevoel bij. Inderdaad een diepe, diepe zucht. Dan was het einde van Farscape een stuk beter. :-)

    1. Dat is waar ook. De ruimteschepen worden richting Zon gestuurd door Samuel Anders. Maar of dat ook echt gebeurd… Als men inderdaad zo begaan is met het redden van de mensheid, dan zou het toch altijd handig zijn om een ruimteschip of twee achter te hand te houden.

      Ik ben nog steeds niet overtuigd van het achterliggende idee om BSG te koppelen aan onze eigen geschiedenis. Moeten we dan aannemen dat historische verhalen over ruimtetuigen zogezegd verklaard kunnen worden door Cylons?

      Wél leuk is dat men op deze manier de tijdlijn van BSG kan koppelen aan Star Trek of Stargate.

  2. Ik bekeek net de (anti-)climax via import DVD, en ik geef je volmondig gelijk. Dit was BSG onwaardig: zo’n straffe reeks en finaal seizoen (die afleveringen met de muiterij zijn van het strafste dat ooit op TV geweest is) eindigen met zulk een WTFRAK sof van een einde. Maar bon de voorgaande 70 afleveringen waren zo sterk, dat het jammer is dat alweer een top serie (na the wire, the sopranos, deadwood, the shield …) ter ziele is gegaan.

  3. mijn idee, bij New Caprica deed men veeeeeel voorzichtiger, nu wordt in 2 minuten én de aarde gevonden en het plan van vernietiging en verspreiding uitgevoerd, ook wordt nog even “the First Amendment” van Startrek bij Earth 1.0 aangehaald (geen invloed op de primitieve stammen) en hóp naar Earth 2.0…..

    Er zat nog een dik seizoen in, met een nieuwe president, verwikkelingen in de keuzes die gemaakt moeten worden, religieuzen die over elkaar vallen want het verhaal klopt dus toch! en wat als Earth 1.0 en 2.0 bestaan?? dan bestaat 3.0 en verder toch ook???

    Ik blijf met veel meer vragen zitten dan die in “Caprica” ooit beantwoord zullen gaan worden…

    Veel te snel ,het tempo van de serie is in de laatste 2 aflverinen helemaal verkracht…

    Aan de andere kant is zo wel de weg vrij voor weer een remake over zeg 2 decenia: “It happend before, and it will happen again” $$$$$$

    :P

  4. Ik wou alleEn weten wat met Starbuck (engel) echt was gebeurd, maar het einde van de serie was goed, heel goed! Zij hebben schepen vernietigd omdat ze een heel nieuw begin willen maken, geen technologie om alweer dezelfde fouten te kunnen maken, een fresh start! Alles wordt van Aarde gemaakt dus alles kan weer gemaakt worden, maar wat ze op het einde willen zegen is hoe een leven eigenlijk chaotisch maar tegelijk ook mooi is en ze wilden ons nog een mogelijkheid laten zien hoe wij ook kunnen zijn onstaan. Geloof (een God, engelen, Hera, Apollo, Zeus, …), taal, enz. Waar kom dat vandaan? Ik vind het jammer dat de serie afgelopen was maar nu spelen wij zelf verder, 150.000 jaar later. Zou het zo echt zijn gegaan, hehe? Dat weet bijna niemand en dat is de pracht ervan!

    (Sorry voor mij slecht Nederlands, ik ben niet zo lang hier.)

    1. Met een jaar vertraging alles gezien op Syfy. ‘Daybreak’ is zinderend, je zit met open mond te kijken hoe de dingen in hun plooi vallen (Opera House, de engelen, Hera’s rol, Kara’s inzicht…). De muziek van Bear MacGregor (5 dvd’s, aanrader!!) is een briljante evocatie van de hele BSG-idee: de haat-liefdeverhouding van denkbeelden, culturen, emoties, passie en drama. Over het einde kun je inderdaad discussiëren, met sommige zaken wordt een loopje genomen. Maar het spijtgevoel dat het afgelopen is, blijft. En is dat niet net het bewijs dat dit een klassereeks was? Moeilijk te evenaren in elk geval.

      1. Na de laatste aflevering zat ik met hetzelfde lege gevoel: wat nu? Gelukkig is er ondertussen al een nieuwe reeks (geweest) die de voorgeschiedenis beschrijft: Caprica. Zeker ook eens bekijken!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *