De Weekendwatcher (20 april 2009)

Karel De Gucht

Heb je hem ook gezien? Ja, natuurlijk heb je hem ook gezien: Jean-Marie Dedecker.
Persoonlijk heb ik me vooral tijdens zijn doortocht in De Zevende Dag geamuseerd. Je voelde zo de bijna fysieke afkeer tussen hem en collega Marc Van de Looverbosch. Vermakelijk, al waren er dieptepunten. “Ge zijt een socialist!”, gooide Dedecker er plots uit. Dat was potsierlijk.
En Van de Looverbosch, die richtte zich om zijn bijdrage af te sluiten rechtstreeks tot de kijker: “Als u een democratie wilt à la Dedecker, vindt u op een dag wellicht een camera onder uw bed.” Allé Marc, komaan zeg.
De essentie van het debat, had Marc van de loverbos eerder gezegd, is uw methode, meneer Dedecker. Privédetectives inschakelen? Hoe durft ge.
Een uurtje eerder in de uitzending hadden de voorzitters van de traditionele partijen Dedecker al gebrandmerkt. “Afgrijselijk”, zeg Bart Somers zelfs, alsof er een halsmisdaad in het spel was.
Ik zag al sinds vrijdagavond een andere essentie: namelijk de boodschap dat openbare gebouwen, volgens Dedecker, eigendom zijn van bedrijven in belastingsparadijzen. Dat Dedecker detectivebureaus inschakelt laat me koud. Niemand stelt zich vragen als detectivebureaus worden ingeschakeld in, ik zeg maar iets, een echtscheidingsaffaire. Maar als het om een mogelijk frauduleuze staatszaak gaat is het kot te klein.
Wel, ik versta dat niet. En vooral: ik wil snel een antwoord op de vraag hoe dat nu zit. Zijn overheidsgebouwen écht in handen van obscure bedrijfjes die belastingen ontduiken? Als dat zo is vind ik dat Dedecker zijn werk als parlementair uitstekend heeft gedaan. Als het niet zo is, dan moeten wij hem maar negeren als hij nog eens kraait.
Komaan collega’s, uitzoeken die handel! Heeft ie gelijk of heeft ie ongelijk? Laat het me weten: in het journaal, of in ‘Vandaag’ op de radio, vanavond in ‘Ter Zake’ of morgenochtend in de gazet. Ik wil het echt weten. En ik hoop van u, luisteraar, hetzelfde.
Wie weet tot nog eens. Na het weekend.