Onderwerp — werk

Dit is het derde deel van mijn stageverslag als webdesigner bij Concentra Media. Het is meteen ook een wekelijks rapport voor de stagebegeleider en mijn voormalige medestudenten die nu elders druk in de weer zijn. Deze zes weken durende stage is de afsluiting van mijn aanvullende opleiding als webdesigner. Om mogelijke problemen met privacy te beperken zal ik alle namen van collega’s afkorten. Voor verdere opmerkingen verwijs ik door naar de disclaimer, etc.

Maandag 11 februari (dag 11/30)

Deze ochtend een klein accidentje met de auto. Was het mijn schuld of kwam dat door het slechte karma van M.? Misschien was het wel postume wraak van die ree.

Dinsdag 12 februari (dag 12/30)

Omdat R. problemen had met zijn wekker zat ik vanmorgen alleen op de trein. Of toch zo alleen als kan zijn op een vroege spitstrein. Er werd vandaag gewerkt aan de weblogs van onze dagbladverkopers. De nieuwsredactie zorgde af en toe voor afleiding, en tijdens m’n middagpauze kon ik eindelijk die lange mail aan Aaron schrijven. Onze internationale correspondentie begint stilaan heuse boekvormen aan te nemen.

De meeting namiddag maakte duidelijk hoe de laatste taken voor het grote redesign werden verdeeld. Er zou deze week ook een nieuwe collega/manager bij komen: na twaalf jaren in Nederland te hebben gewerkt zou R.D. deze week beginnen als ‘aanspreekpunt’ tussen design en management. Hopelijk zou hij nog een vrije stoel kunnen vinden, want onze werkhoek was nu al overbevolkt. (Die vervloekte stagairs ook.) En zo’n nieuwe collega verlaagt natuurlijk ook mijn eigen kansen om hier te mogen blijven werken eens de stage voorbij is. Of ben ik nu te egoïstisch?

Woensdag 13 februari (dag 13/30)

Het was weer rustig vanmorgen, zo helemaal alleen. Ik legde de laatste hand aan die blogs. Voor een ander project probeerde ik de opdrachtgever al enkele dagen te bereiken, maar G. belde niet terug en antwoorde ook niet op m’n e-mails. Hij zou zijn project morgen willen presenteren, maar zonder regelmatig overleg zou dat toch moeilijk worden. Tant pis pour lui. Ik heb zelf nog werk genoeg en iemand anders zal het niet doen.

Donderdag 14 februari (dag 14/30)

Vandaag in Antwerpen werden we aan de nieuwe collega/manager voorgesteld. Mijn eerste indruk van R.D. was positief: een verstandige collega met duidelijk een overschot aan ervaring. Zeker een verrijking voor het team. Om een beter inzicht te krijgen in de samenstelling van het team hadden we allemaal een kort gesprek met onze nieuwe collega. Erg formeel allemaal, wat tijdens de korte lunch break uiteraard werd goedgemaakt.

Na onze gezellige middagpauze stond er een vrij saaie taak op me te wachten: nieuwsartikels correct formateren om ze vervolgens toe te voegen aan de databank. Die artikels had ik nodig binnen een ander project, maar het zou toch interessanter zijn wanneer ik minder van dit ‘prutswerk’ kreeg.

In de late namiddag ontving mijn mailbox nog een vriendelijke antwoord van Typepad, van support medewerker Maarten Schenk. De wereld is klein.

Vrijdag 15 februari (dag 15/30)

Een leuke verrassing toen ik vanmorgen een zakje snoepjes terugvond op mijn bureau. Omdat we gisteren in Antwerpen zaten hadden we blijkbaar de Valentijnsactie in Hasselt gemist. De rode, gummy lippen waren vrij hard en plakten ontzettend aan de tanden, maar dat belette me niet het hele zakje leeg te eten.

Vandaag was de laatste dag van deze werkweek, en dat bracht enkele voorspelbare opdrachten met zich mee. E-mails van opdrachtgevers die hier en daar een kleine aanpassing wilden zien. Die aanpassingen leverden dan nieuwe problemen op, zodat ik opnieuw mocht bugfixen. Een ideale bezigheid zo vlak voor het weekend.

Tijdens de laatste uurtjes van de dag ontdekte ik hoe je via de artikeleditor toegang heb tot de telex van Belga. De heilige graal voor een nieuwsjunkie! Een van de interessantste artikels verkondigde dat Kosovo deze zondag haar onafhankelijkheid zou uitroepen. Handig, zo’n glazen bol.

Wist je dat je automatisch op de hoogte kan blijven van de laatste nieuwtjes op dit log? Heel eenvoudig: kies of je de nieuwste berichten wil ontvangen in je e-mail of via de RSS feed. In ieder geval bedankt voor je bezoek en nog veel leesplezier!

Dit is het tweede deel van mijn stageverslag als webdesigner bij Concentra Media. Het is meteen ook een wekelijks rapport voor de stagebegeleider en mijn voormalige medestudenten die nu elders druk in de weer zijn. Deze zes weken durende stage is de afsluiting van mijn aanvullende opleiding als webdesigner. Om mogelijke problemen met privacy te beperken zal ik alle namen van collega’s afkorten. Voor verdere opmerkingen verwijs ik door naar de disclaimer, etc.

Maandag 4 februari (dag 6/30)

Een uitstekend weekend zorgde ervoor dat ik helemaal klaar was voor de nieuwe week. Werk genoeg, me vervelen was geen optie. Na het opruimen van de GVA vorige week was nu ook HBvL aan de beurt. Een volledige website van een gigabyte live kopiëren over het interne netwerk voelt toch raar aan. Die fenomenale snelheden wil ik thuis ook wel.

Ik had met Loes opgesproken om tijdens m’n middagpauze gezellig iets te gaan eten in Hasselt City. Ze zou nog een hele middag in Limburg zijn, dus dat ging uitstekend. De tijd vliegt wanneer je het naar je zin hebt, zodat ik al gauw weer aan het werk moest. Namiddag waren die blogs terug aan de beurt, kwestie van het werk afwisselend te houden. Tegen de avond besprak ik met P. of het wel nodig was naar Antwerpen te treinen voor werk dat evenzeer in Hasselt kon gebeuren. P. ging akkoord, en dat zou me morgen twee uren uitsparen.

Dinsdag 5 februari (dag 7/30)

Omdat ik vanmorgen veel te vroeg opstond kon ik nog een klein uurtje terug gaan slapen. Helemaal vergeten dat ik die deal had gesloten. Op het werk kwam ik opnieuw als eerste toe, wat al minder een probleem was dan vorige week. Beide projecten kregen vandaag de nodige aandacht. Van P. kreeg ik te horen dat er nog een derde opdracht bij zou komen: een cultuur-module toevoegen voor alle gemeenten in de provincie Antwerpen en later ook Limburg. Het ging om een bestaande module van Cultuurweb, die moest worden ingepast en aangepast.

Vandaag ontdekte ik overigens dat de werk-laptop enkele nieuwe lettertypes bevatte, waaronder het populaire Helvetica. Volgens de FontShop betaal je ongeveer €25 per Helvetica font. Dat was dus een serieuze meevaller. Zou Concentra een intern reglement hebben betreffende het verdelen van fonts, of was hun gebruikslicentie van toepassing op alle werknemers? Als zo’n reglement al bestond, dan had ik dat in ieder geval nog nergens gezien.

Woensdag 6 februari (dag 8/30)

Ik had me voorgenomen om vandaag tijdens de pauze alvast een klein artikel te schrijven over de resultaten van Super Tuesday in de Verenigde Staten. Alleen wilde dat niet zo goed lukken. De opdracht in verband met Cultuurweb vorderde dan weer prima: mijn testpagina deed het uitstekend. Tegen het einde van de dag had ik nog wat tijd over en maakte een kleine button om in de zijbalk te plaatsen. Niets speciaal, enkel een kleine afbeelding die goed overeenstemde met de rest het design.

Donderdag 7 februari (dag 9/30)

’s Ochtends namen R. en ik de trein naar Antwerpen. Terwijl we in Diest nog op het perron stonden kwam de zon al op. Hoe lang was het al geleden dat ik ’s ochtends nog eens had gezien? Het deed deugd, m’n dag begon alvast goed. Aangekomen bij de GvA besloot ik m’n bureau ook een restyling te geven door mijn verse kop koffie om te stoten. Bye bye droge desk en hello natte elektronica!

Het was vandaag de bedoeling om de cultuur-module ook in te voegen voor de hele provincie Limburg. Bestandje kopïeren, een beetje klooien binnen de includes en dan het javascript toevoegen om alles eens te testen: klaar. Aangezien alles vlot verliep kon ik me verder bezighouden met het aanpassen van de CSS en de afbeeldingen. Tijdens het laatste uur kreeg ik tenslotte nog de opdracht enkele reclame banners te maken voor een tiental wedstrijden. Het wokdiner zag er erg smakelijk uit, net als die vrijkaarten voor het whisky festival, om nog maar te zwijgen van het chocoLOVEtelegram of De Borstenclub. Volgende week is het Valentijn, en dus moet iedereen weer kopen kopen kopen! Of winnen, dat kan ook.

Vrijdag 8 februari (dag 10/30)

Vanmorgen kreeg ik er een nieuw project bij: opnieuw een blog opzetten, dit keer over de verbouwingen bij GvA. Tijdens het overleg met opdrachtgever G. kwamen heel wat voorstellen aan bod. Of alle voorstellen ook werkelijk mogelijk zouden zijn wist ik niet zeker, maar het was het proberen waard. Een eerste ontwerp viel in ieder geval meteen in goede aarde, en de gevraagde fotogallerij stond een klein uurtje later al online. Alleen, Typepad leek zo beperkt voor wat ik in gedachten. Alles zou veel sneller en eenvoudiger gaan wanneer ik zelf mocht beslissen over het gebruikte CMS.

Zorgen voor later. Het was vrijdagavond en een derde van de stage zat er al op. Stilaan begon het werk interessanter te worden.

Dit is het eerste deel van mijn stageverslag als webdesigner bij Concentra Media. Het is meteen ook een wekelijks rapport voor de stagebegeleider en mijn voormalige medestudenten die nu elders druk in de weer zijn. Deze zes weken durende stage is de afsluiting van mijn aanvullende opleiding als webdesigner. Om mogelijke problemen met privacy te beperken zal ik alle namen van collega’s afkorten. Voor verdere opmerkingen verwijs ik door naar de disclaimer, etc.

Maandag 28 januari (dag 1/30)

De eerste dag in mijn nieuwe werkomgeving. Omdat ik een goede eerste indruk wilde maken vertrok ik ruim op tijd naar Hasselt. Te laat komen op je eerste dag is not done! Al jaren rij ik voorbij het grote logo van Het Belang van Limburg. Vanmorgen mocht ik er ook eens binnenrijden. M’n laatste bezoek aan de gebouwen van de krant dateerde nog van tijdens de lagere school. Tempus figut…

Eens aangekomen bleek de meerderheid van de collega’s nog in de file te staan. Omdat mijn directe ‘baas’ P. ook nog ontbrak kon ik rustig wennen aan de nieuwe werkomgeving: een vrij kale ruimte met grote ramen en uitzicht op de ring rond Hasselt. Het ruisen van de passerende auto’s zou de komende dagen al gauw gaan behoren tot de normale achtergrondgeluiden, net als de printer en de lift.

Vanmorgen was er nog maar één collega aanwezig, R., die de komende dagen heel wat vragen te verwerken kreeg. Er stond ook een laptop op me te wachten. Inloggen lukte echter niet. Foute instellingen? Blijkbaar was een naam verkeerd doorgegeven en lukte het later wel onder een andere naam. Om dat detail uit te vinden hadden we wel een hele voormiddag nodig.

Een uur later was ook P. daar en konden we de mogelijke opdrachten voor m’n stageperiode bespreken. Zelf hoopte ik mee te mogen werken aan de restyling van de nieuwswebsites, maar dit was misschien voor later. Of ik ervaring had met ASP en .NET? Neen, niet meteen, maar in theorie leek het wel een beetje op PHP. Mijn eerste opdracht werd dus het uitzuiveren van de nieuwswebsites van de Gazet van Antwerpen (GvA) en het Belang van Limburg (HBvL), een taak waar ik de rest van de week zoet mee zou zijn. De GvA alleen al was goed voor 2GB of 35.000 bestanden. Slik.

Dinsdag 29 januari (dag 2/30)

R. en ik moesten vandaag in Antwerpen zijn, bij de GvA. Omdat ik blijkbaar verkeerd had gekeken naar de uurregeling van de trein moest ik zelf naar linkeroever rijden. Er was die ochtend gelukkig weinig verkeer op de baan. Het bureau bij de Gazet was één grote ruimte op de eerste verdieping. Hoeveel zou het kosten om die helemaal te verwarmen? Ik kreeg een vrije plek toegewezen en werkte verder aan the great purge. Maar was het wel de moeite om speciaal naar Antwerpen te komen voor een opdracht die ik evenzeer in Hasselt had kunnen uitvoeren? Dat zou ik woensdag toch eens met P. moeten overleggen.

Al een geluk dat het uitzuiveren van GvA goed vorderde. Tegen het einde van de dag was de volledige site 30% kleiner. Hoe dat kwam mag ik eigenlijk niet vertellen, want dan breng ik iemand in de problemen. Jammer dat de rit naar huis minder vlot verliep: 1 kilometer in 60 minuten is niet meteen een toonbeeld van goed time management.

Woensdag 30 januari (dag 3/30)

Blijkbaar zijn het afwisselende werkplekken want vandaag werkte ik terug in Hasselt. Een plek om te logeren in Antwerpen was dus niet meteen nodig. (Toch bedankt, Joke!) Vanmorgen waren alle lichten uit. Er was nog niemand aanwezig. Ik zette mezelf maar aan het werk. Tegen het einde van de dag zou de uitzuivering van GvA rond zijn. Morgen in Antwerpen zouden de aanpassingen aan mijn lokale kopie worden overgenomen. Bij mijn strooptocht doorheen de website ontdekte ik overigens dat het copyright van zowel GvA en HBvL nog op 2006 staat. Vreemd dat niemand zoiets opmerkt.

Donderdag 31 januari (dag 4/30)

Ik ben echt geen ochtendmens! Wat haat ik het om ’s ochtends zo vroeg uit bed te moeten. Al een geluk dat ik deze keer wèl de trein haalde. Het grote voordeel van treinen is dat je niet op de baan moet letten en dus rustig een boek kan lezen. Het nachtkastje ligt nog steeds vol met te verslinden boeken, dus zal ik me de komende weken niet moeten vervelen.

Mijn death list van overbodige bestanden werd praktisch volledig overgenomen. Ik hoopte nu te mogen meewerken aan het herontwerp van de nieuwswebsite, maar die was blijkbaar al bijna klaar. Webdesigner S. was zelf niet helemaal tevreden met het resultaat maar alles moest snel-snel klaar zijn omdat de directe zo gauw mogelijk een resultaat wil presenteren. Een onverantwoorde ingesteldheid. Is dit misschien het deredactie.be-syndroom?

Namiddag werkte ik nog aan een kleine restyling van de hoofdnavigatie. Die zou op een dynamische manier de actieve rubriek moeten aangeven. De designers twijfelden tussen een oplossing in ASP of met javascript, maar aangezien dat voor mij allemaal Chinees was knutselde ik een derde versie in CSS. En die werkte. Of toch zo goed als. (Vervloekte Internet Exploder!)

Vrijdag 1 februari (dag 5/30)

De eerste week zat er al bijna op. Wat ging dat snel! Mijn opdracht voor volgende week was ook binnen: negen weblogs opzetten voor enkele medewerkers. De afbeeldingen en ontwerpen lagen al klaar, dus veel eigen inbreng was er niet bij. Jammer.

Tijdens de middagpauze had ik met D. en R. afgesproken om iets te gaan eten. Dat bleek een uitstekende beslissing te zijn. Je kan heel wat afleiden uit de manier waarop mensen met eten omgaan. Het was in ieder geval lekker — volgende week opnieuw? — en dat maakte dat de namiddag ook vrij loom verliep. Het weekend stond voor de deur, en ik had eindelijk nog eens het gevoel dat ik het ook echt verdiende.

“Hollandstalig” ben ik voorlopig nog niet, maar dat er iets scheelt aan deze vacature mag al duidelijk zijn na het lezen van bovenstaande titel.

Op zoek naar een boeiende en leerrijke ervaring? Voor een bekend contactcenter in Antwerpen zijn wij nog op zoek naar verschillende helpdeskmedewerkers / klantenadviseurs voor een zeer bekend Nederlands telecombedrijf.

Profiel: Moedertaal Nederlands met mooi taalgebruik (of Hollanders)

Hebben “Hollanders” dan geen mooi taalgebruik?

29 juni: Vandaag nog zo’n leuke job in aanbieding, deze keer van Hays Sales & Marketing, die blijkbaar op zoek zijn naar een “Online Marketing Specialist“. Die titel leek me wel interessant, tot ik de functiebeschrijving las. Enige wiskundige aanleg is blijkbaar overbodig.

Je takenpakket bestaat voor 60% uit IT en voor 50% uit Marketing.

Maandag was D-Day. Hoogtepunt van bijna twee maanden heen en weer e-mailen en telefoneren tussen Dublin en thuis. M’n vlucht zou pas om tien uur vertrekken maar door de check-in en reistijd naar Brussel moesten we al erg vroeg vertrekken. Eindelijk in Zaventem aangekomen ging alles vlot want ik nam enkel handbagage mee. Bij aankomst bij ik meteen van het vliegtuig overgestapt op de bus. Ik had me voorgenomen een paar mooie foto’s te maken terwijl ik in Dublin was, maar het meer dan voorbijflitsende gebouwen vanuit de stadsbus zou het waarschijnlijk toch niet geworden zijn. Misschien beter nog even wachten totdat ik de kans krijg om Dublin eens écht te verkennen.

Gordon House in Barrow Street bleek uiteindelijk niet zo moeilijk te vinden. Volgens de klok in de lobby was ik zelfs een beetje vroeg aangekomen. Mij niet gelaten hoor: de zachte zetels in de wachtzaal, gratis drank in de koelkast en het boek dat ik bij me had waren genoeg om mezelf nog even te entertainen. Om één uur bracht Catherine M. me naar het zaaltje waar mijn interviews blijkbaar zouden doorgaan: witte muren met vier kunstwerkjes, een kleine ronde tafel met vier stoelen, en een hoop electronica waar ik beter was afgebleven. De daaropvolgende twee uren had ik leuke gesprekken met vijf verschillende mensen. Tot mijn verbazing waren de eerste twee interviews volledig in het Nederlands, wat wel ontspannend werkte. Ook de andere gesprekken vielen goed mee. Allemaal vriendelijke, sympathieke mensen. Iedereen maakte een positieve indruk — hopelijk dachten ze hetzelfde van mij.

Het was ongeveer half vier toen het laatste interview gedaan was en Catherine M. me kwam vertellen hoe de sollicitatieprocedure nu verder zou verlopen. Ze zou me binnen de week opnieuw contacteren met het resultaat de interviews. Vooruit dan, een extra weekje kon er nog wel bij, dacht ik. Het is het wachten meer dan waard. Ondertussen was het wel hoog tijd om weer naar de luchthaven te vertrekken. Gebouw uit, straat door, bus op, vetrekhal binnen, check-in voorbij, en dan maar opnieuw een plekje gaan zoeken en wachten op de boarding. Ik moet wel zeggen: de security op Dublin Airport is véél strenger was dan in Zaventem. Praktisch iedereen moest bij de controle zijn of haar schoenen uitdoen, en sommige mensen zelfs meer. (Oppassen dat uw broek niet afzaktte.) Dan waren ze in Zaventem toch een stuk losser. Eens de terugvlucht in de lucht hing viel me wel op hoe vermoeiend de dag eigenlijk was geweest. In m’n voorhoofd begon ook stilaan een zware hoofdpijn te groeien. Terug thuis kon ik eindelijk wat tot rust komen. Over de telefoon met Loes de voorbije dag nog eens overlopen was blijkbaar een goede manier om alles los te laten. Nu enkel nog een weekje wachten op het resultaat. Ach, geduld is een schone zaak…

Deze voormiddag kreeg ik plots toch al een telefoontje uit Dublin. Zo vroeg had ik nog geen antwoord verwacht, maar ik was natuurlijk wel benieuwd. Catherine vertelde me dat een andere kandidaat had blijkbaar meer relevante ervaring. Slecht nieuws dus, heel spijtig dat het nu zo moet eindigen. Het was slechts een kort gesprek maar ik was toch even mijn kluts kwijt. Wanneer ik straks bij de tandarts in de stoel zit zal ik eens goed nadenken over hoe het nu allemaal verder moet. Niet opgeven natuurlijk, en blijven verderzoeken, dat weet ik wel. Maar nu heb ik er gewoon even genoeg van…

Goed nieuws van het jobfront. Terwijl ik vanmiddag op mijn gemakje wat zat te lezen rinkelde plots de telefoon. Het was een onbekend nummer en dus was ik praktisch zeker dat het iets met werk te maken had — nummers van uitzendkantoren zijn bijna allemaal anoniem. Vreemd genoeg sprak deze mevrouw geen Nederlands maar Engels (met een fijn accent). Eindelijk! Ik dacht al dat ik nooit meer iets ging horen nadat die deadline van 48 uren al bijna een week was geworden. Ze waren mij dan toch niet vergeten. Blijkbaar was mijn telefonisch interview van vorige week beter gegaan dan ik zelf had durven hopen. Brilliant! En een brede glimlach tot achter mijn oren!

De recruiteerders waren erg tevreden en wilden mij graag uitnodigen voor enkele persoonlijke interviews. Na een aantal maanden als werkzoekende heb ik wel al wat ervaring met sollicitatiegesprekken, maar dit was toch nog van een ander kaliber. ‘t Is niet iedere dag dat ik een vliegtuig neem om een mogelijke werkgever te gaan opzoeken. Al een geluk dat ze een terugbetalingsplan zodat ik mij daar al geen zorgen over hoef te maken. Maandag negenentwintig januari vlieg ik van Zaventem naar Dublin. Veel tijd voor sightseeing zal er niet zijn want de gesprekken gaan waarschijnlijk lang durenn en nog diezelfde avond ben ik alweer thuis. Maar als die interviews goed verlopen dan heb ik later nog wel tijd voor culturele uitstapjes en zo. *kuch*Guinness*kuch*

Ik heb dus nog drie weken om een aantal dingen uit te zoeken. Allereerst wil ik opnieuw een goeie indruk maken. Presentatie en zo zal wel lukken, maar op het vlak van gespreksvoorbereiding en vragen stellen wil ik toch nog wat bijleren. Tips zijn altijd welkom. Daarnaast heb ik ook nog enkele bedenkingen bij die vlucht. Het is al enkele jaren geleden sinds ik nog eens (voor het eerst) vloog en ik via de media weet ik dat de controles tegenwoordig een stuk strenger zijn geworden, bijvoorbeeld voor de hoeveelheid vloeistof/drank die je mag meenemen in je handbagage. Hoe zit dat nu precies allemaal?

Vanmiddag wachtte ik vol spanning op een veelbelovend telefoontje. Laura G. zou om vier uur bellen voor een telefonisch interview dat we eind december al planden. Tijd om voor te bereiden was er dus genoeg, en ik voelde me ook geen enkel moment zenuwachtig. Tot vandaag.

Stipt om vier uur rinkelde de telefoon. Met alle moed van de wereld nam ik op, en na een “hello” en “happy new year” kon het echte interview beginnen. Een halfuur praten over jezelf is moeilijker dan het lijkt. Toen het over mijn voorgaande werkervaring ging had ik eigenlijk weinig nieuws te melden dan wat al op mijn cv stond. Andere dingen die er niet tussen stonden en ik eerder als hobby beschouw vond ze dan wel weer razend interessant. Wie had ooit gedacht dat een forum onderhouden en wat prutsen met reclame op een weblog zo bijzonder kon zijn.

Ik vond van mezelf dat ik veel te zenuwachtig was. Dan lees je al zoveel Engelstalige artikels en nog kon ik niet uit mijn woorden komen. Wat was ook weer het Engelse woord voor complementair? Ja, achteraf weet ik het onmiddellijk, maar op zo’n moment lukt dat blijkbaar niet.

Ik vrees dat ik niet zo’n goede indruk maakte. Misschien is het tijd om toch wat te snoepen van die lekkere kerstchocolade. Laura G. zou me binnen 48 uur laten weten wat het resultaat is, en dan hoop ik goed nieuws te hebben.

2007 staat in het verschiet, nog minder dan acht uurtjes te gaan — in Australië is het overigens al zover. De laatste weken zie je overal lijstjes opduiken over vanalles wat het voorbije jaar gebeurde: meest fantastische dit, beste dat, you name it. Ok, er waren onwaarschijnlijke wetenschappelijke doorbraken, maar voor de rest was 2006 toch een jaar als een ander.

Laat ons liever vooruitkijken naar wat ons allemaal te wachten staat. Deze woensdag bijvoorbeeld, want dan verwacht ik een telefoontje dat mijn leven al dan niet ondersteboven zou kunnen zetten. Als alles goed verloopt dan is mijn enige goede voornemen voor het nieuwe jaar al meteen vervuld.

1 januari: Mmm wat een heerlijk begin van het nieuwe jaar. Ondanks de wind viel het vuurwerk nog mee. Naast (goed geraden) werk vinden heb ik me ook nog voorgenomen wat meer aan sport en nog ietsje extra voor Loes te doen. Iedereen nog veel amusement gewenst tussen nu en 2008. En blijven lezen uiteraard.

• Everybody loves a math joke
  Judging by the facebook group “I Wish I Were Your Derivative So I Could Lie Tangent To Your Curves!” with 42,000 members, everybody loves a math joke.
  (tags: mathematics humor geek)
• 100 things we didn’t know last year
  Each week, the Magazine chronicles interesting and sometimes downright unexpected facts from the news, through its strand 10 things we didn’t know last week. Here, to round off the year, are some of the best from the past 12 months.
  (tags: 2006 interesting news)
• Scientists Launch “Planet Hunter”
  The COROT project sent into orbit a telescope capable of detecting planets smaller than is currently known; some maybe just a few times the size of Earth and rocky, rather than the larger, gaseous types.
  (tags: astronomy science technology)
• Parrot’s oratory stuns scientists
  The finding of a parrot with an almost unparalleled power to communicate with people has brought scientists up short.
  (tags: biology language animals science)
• iPod vending machines
  A single iPod vending machine sold thousand dollars worth of iPods in one month. “We’ve done about $55,000 in a month in gross sales just for the one on Concourse A.”
  (tags: Apple iPod commercial business)
• Using coffee to trick your brain
  By being in a state of physiological arousal while being interviewed (due to the hight of the bridge), it was predicted that subjects would misattribute their physiological response as an attraction to the female experimenter.
  (tags: lifehacks coffee work biology)
• Time magazines 50 Coolest Websites (2006)
  A look at the 50 Coolest Websites of 2006, with links to all of them. Many of this year’s choices are shining examples of Web 2.0.
  (tags: 2006 internet links weblog lists web2.0)
• Russian Wooden Skyscraper
  A twelve stored wooden tower, more than 38 metres high, in Arkhangelsk city. All surrounding houses in the town usually have two or three stories. A vodka-fire just waiting to happen…
  (tags: architecture russia)
• Counting on Christmas Statistics
  From 25-year-old fruitcake to the new PlayStation 3, Americans celebrate the holidays in their own way. Here’s a yuletide yardstick of the 2006 season. $93.2 billion given to religious organizations, $38.6 billion to education.
  (tags: Christmas USA statistics commercial government)
• Hacking a GTD Moleskine
  Student and blogger Eston Bond describes in detail his methods for Getting Things Done with a Moleskine.
  (tags: lifehacks productivity work moleskine)
• Aurora Borealis from Space
  The picture above is of the Aurora Borealis photographed from the recent space shuttle mission. City lights and stars are also visible in this image from space because of the long camera exposure.
  (tags: nature astronomy earth photography)
• Prince Harry sent to Iraq next year
  Prince Harry is to be sent to Iraq next year as a troop commander and is likely to patrol the hazardous border with Iran, defence sources have disclosed.
  (tags: iraq news royalty war england)
• Saddam Hussein farewell letter
  “I call on you not to hate because hate does not leave space for a person to be fair and it makes you blind and closes all doors of thinking,” said the letter, and then it goes on to say: “Long live jihad and the mujahedeen.”
  (tags: iraq justice politics writing letters news)
• One Result Of Trusting A Child To Learn
  Eighteen-year-old Abby Stewart got word this month that she won early admission to elite Princeton University, even though she has never set foot in a high school classroom.
  (tags: education children learning parenting teaching)

Vanavond zetten de meeste kindjes braaf hun schoentje, in de hoop morgen een leuk cadeau te ontvangen van de Sint. In de Nederlanden zet men vanaf de vijftiende eeuw de schoen. In eerste instantie gebeurde dat in de kerk. Rijke burgers legden wat in de schoenen en de opbrengst was voor de armen. Die opbrengst werd verdeeld onder de armen op 6 december, de officiële sterfdag van de Heilige Nicolaas.

Zelf wil ik maar één ding: een job. Hopelijk verloopt m’n gesprek in Maasmechelen morgen vlot en ben ik tegen het einde van dit jaar ‘van straat’. Dat zou nog eens een leuk cadeau zijn. Hier alvast enkele filmpjes van Sint en Piet om de vrolijke en liefst niet té commerciële sfeer erin te houden: bloopers, Snelle Eddy als Sint, en Hans Teeuwen als Sinterklaas bij Jiskefet (100% NSFK!).

6 december: Heel wat nieuwsgierige neuzen precies. Dat geeft niet… Het was een vlot gesprek, vol positieve beloften, hetgeen je wel vaker hoort bij uitzendkantoren. Meteen een afspraak gemaakt voor een persoonlijk gesprek in de namiddag bij het bedrijf in kwestie. GlobalNet. Nog nooit van gehoord maar ze hebben wel een oerlelijke website.

Ik had nog nooit zo’n callcenter vanbinnen gezien. De honderden kleine bureautjes in die grote hal deden me op de een of andere manier denken aan een Romeinse slavengallei. Er waren blijkbaar nog wat mensen voor mij, waarvan sommigen al een uur of twee stonden te wachten. Echt stipt hielden ze zich daar niet aan hun afspraken, en van een persoonlijk gesprek was evenmin sprake. Toch maar niks voor mij.

Van de Sint kreeg ik toch nog een troostprijs: een gele zak overheerlijk M&M’s. Ben blijkbaar toch nog braaf geweest dit jaar. :)