Onderwerp — nieuws

Barack Obama behaalde eindelijk genoeg delegates om de nominatie van de democratische partij in de wacht te slepen. In tegenstelling tot wat Clinton aanvankelijk verwachtte bleek het een eindeloos lijkende race te worden om de meeste stemmen en delegates. Zelf had ik ook een heel ander resultaat verwacht.

Hillary Clinton, die al heeft laten weten de handdoek voorlopig nog niet in de ring te willen gooien, zegt ondertussen eventueel bereid te zijn om als running mate van Barack Obama de presidentsverkiezingen in te gaan. Op zich lijkt me dat geen slimme zet als Obama inderdaad zijn boodschap van verandering wil blijven aanhangen.

Als Hillary inderdaad het beste voor heeft met haar partij, zoals ze beweert, dan lijkt het me niet zo’n slimme zet om zich op te dringen als running mate. Het zou ten eerste al een toonbeeld zijn van uitdagende koppigheid, en evenzeer een negatief beeld schetsen van Obama’s leiderschap. Het kiezen van een vice-president is immers aan hem.

Vergeleken met Clinton’s uitdagende speech in New York vannacht was de toespraak van Barack Obama veel verzoenender. Hij liet uitschijnen een beroep te willen doen op Clinton bij zijn plannen om de gezondheidszorg te hervormen. Een gelijkaardig idee heb ik al enkele dagen in gedachten: een golden ticket zal het niet worden, maar de kans dat de Hillary een ministerpost in de wacht sleept lijkt me erg realistisch.

In het westen van Braziliaanse Amazonewoud, in de regio Envira aan de grens van Brazilië met Peru, is een tot nog toe onbekende indianenstam ontdekt. Vanuit een vliegtuigje hebben vertegenwoordigers van de overheidsorganisatie voor indianenzaken foto’s genomen om aan te tonen dat er nog steeds afgezonderde stammen bestaan die bescherming verdienen. Door illegale houtkap worden zij in hun voortbestaan bedreigd: iedere tien seconden verdwijnt een stuk regenwoud zo groot als een voetbalveld. Vaak hebben zulke geïsoleerde stammen ook geen weerstand tegen ziektes die elders al zijn ingeburgerd, zoals waterpokken en verkoudheid. Wereldwijd zijn er naar schatting ruim honderd stammen nog niet ‘ontdekt’. Meer dan de helft daarvan zou leven in het Amazonegebied bij de grens tussen Brazilië en Peru.

Survival International, een organisatie zet zich in voor bedreigde stammen, plaatste op haar website foto’s van de stam. (Bij de Boston Globe staan betere, high-res versies.) Met rood pigment beschilderde stamleden staan naast rieten hutjes in een open plek in het dichte oerwoud. Achter de twee rode mannen op de foto hierboven lijkt een vrouw te staan die bedekt is met een zwarte laag verf. De roodhuiden richtten hun pijlen op het vliegtuigje. De boodschap is duidelijk: blijf uit de buurt.

Bron: Incredible pictures of one of Earth’s last uncontacted tribes firing bows and arrows (Daily Mail)

4 juni: De Peruviaanse overheid kondigt aan een team te zullen sturen naar het gebied waar de geïsoleerde stam zich bevindt. Het onderzoeksteam wil te weten komen of de stam al dan niet onder druk staat regelmatig te verhuizen door illegale ontbossing.

22 juni: Een medewerker betrokken bij de bescherming van Amazone-stammen, José Carlos Meirelles, geeft vandaag toe dat de onbekende stam eigenlijk al eerder gekend was, maar dat hun ‘ontdekking’ nogmaals werd overgedaan om alzo meer aandacht te kunnen krijgen voor de bescherming van het regenwoud en haar oorspronkelijke inwoners.

Na een reis van tien maanden en 195 miljoen kilometer zal de Phoenix Lander binnen een kleine dertig minuten eindelijk de planeet Mars bereiken, overgaan tot de landing. Als alles goed verloopt zal de sonde landen in de “Groene vallei” van de Vastitas Borealis, nabij de noordpool van de rode planeet.

Een hitteschild, een parachute en een dozijn stuwraketten moeten ervoor zorgen dat de Phoenix intact blijft, terwijl hij in zeven minuten van een snelheid van bijna twintigduizend kilometer per uur tot stilstand komt.

Omdat er uiteraard nog geen beelden beschikbaar zijn wil ik wel even deze animatie van de landing toevoegen. In tegenstelling tot de laatste succesvolle missies zal deze lander geen gebruik maken van luchtkussen om de schok van het landen op te vangen. De uit de kluiten gewassen picknicktafel zal proberen af te remmen met korte stoten van de boosters.

(Artistieke interpretatie van de landing, door NASA.)

De ruimtesonde zal zich bezighouden met twee belangrijke onderzoeken. Met behulp van de interne wetenschappelijke apparatuur speurt de robot naar een “leefbare zone” op de koude noordpool. Daarnaast zal de lander in de bodem op zoek gaan naar sporen van (vroeger) leven in het ijs van Mars.

Dertig minuten later: Met 15 minuten vertraging stromen de eerste gegevens binnen vanuit de ruimte. Ik volg gespannen de live stream vanuit het commandocentrum. De landing heeft heel wat stof opgeworpen, waardoor het nog even zal duren vooraleer de zonnepanelen worden uitgevouwen en vervolgens ook de camera. Daarna volgt natuurlijk nog het verplicht kwartier wachten tot het signaal de Aarde bereikt.

De volgende ochtend: Gisteren kon ik echt niet langer blijven wachten op de eerste foto’s, maar vandaag toont NASA alvast enkele interessante foto’s van de Phoenix.

29 mei: Het is ondertussen ook mogenlijk om het laatste nieuws van de Phoenix te volgen via Twitter.

Na maanden van aanmodderen staat hij eindelijk onlijn: Geert Wilders‘ kortfilm over de radicale Islam in het algemeen en de Koran in het bijzonder. De PVV-leider kondigde eind 2007 reeds aan dat hij een Koranfilm wou maken. Mijn eerste indruk: is dàt nu het filmpje waar de hele wereld zoveel maanden op heeft zitten wachten en waar zo hevig tegen werd geprotesteerd?

Beschrijving

Tja, ik ben eigenlijk een beetje teleurgesteld dat het dit maar is geworden. Een compilatie van oude clips, inzoomen op wat krantenknipsels, hier en daar een vers uit de Koran, met op de achtergrond een stukje klassieke muziek van Tsjaikovski. Ik had iets provocerenders verwacht van Wilders, maar hij heeft duidelijk zijn voorzorgen genomen om geen proces uit te lokken. De internationale reacties daarentegen, vooral dan uit het Midden Oosten, zullen uiteraard niet mals.

Wat valt er eigenlijk te zien? Er zijn beelden van moslimleiders die oproepen tot het uitmoorden homo’s, Joden, … en eigenlijk alle niet-moslims. Ook de eerwraak en besnijdenis van vrouwen komen aan bod — voer dus voor de Wijvenweek. Reëele maar extreme voorbeelden. Bij mezelf roept de film in eerste instantie het volgende op: xenofobie en veralgemenende demonisering van de Islam. Maar een paar rotte appels bederven de hele mand nog niet, en onze twee Turkse buren die er al jaren wonen vallen prima mee.

Bekijken

De film duurt 16 minuten en is sinds vanavond te bekijken op het internet. Hoofdsite Fitnathemovie.com is al enkele weken onbereikbaar, maar de Nederlanstalige versie bij Liveleak werkt voorlopig nog. De teller stond er na enkele uren op een paar miljoenen views.

And for our non-Dutch speaking visiters: there are a few other places where you can watch Fitna in English as well.

Eigen mening

Wilders sluit zijn film af me de volgende boodschap: “Stop de islamisering. Verdedig onze vrijheid.” Of hij een ideale voortrekker is voor deze beweging lijkt mij nogal bedenkelijk. Zo is Filip De Winter ook niet de juiste persoon om een debat over multiculturaliteit te modereren, en is George W. Bush geen goede vertegenwoordiger van fiscale verantwoordelijkheid. (Barack Obama daarentegen.)

Naast Wilders’ zeer polariserende boodschap vind ik het wél interessant dat er een oproep is aan alle moslims om hun eigen dogma’s te herbekijken en aldus hun opvattingen en religie aan te passen aan de moderne wereld van de 21ste eeuw. Dit zou trouwens ook een goed idee zijn voor de christenlijke gemeenschap, want de Katholieke Kerk bijvoorbeeld discrimineert nog steeds vrouwelijke priesters, wat uiteraard neerkomt op puur seksisme.

PS: Deredactie.be maakt dezelfde fout en gebruikt een foto van Salah Edin in plaats van Mohammed B.

31 maart: In Nederland is ondertussen een tegenbeweging opgestaan. Gewone Nederlanders die het oneens zijn met Wilders’ film plaatsen sorry-filmpjes online op fitna.nu. De gebruiken dezelfde naam “Fitna” en maken het op die manier moeilijker om de oorspronkelijke kortfilm terug te vinden. Geen slecht idee.

Morgen is het precies 284 dagen geleden sinds CD&V de verkiezingen won. Heeft iemand juist gegokt wat het aantal dagen betreft? Het lijkt alsof er op politiek vlak niets gedaan is, en eigenlijk is dat ook een klein beetje waar. Wat heeft men dan wel allemaal gedaan?

• 10 juni 2007: CD&V/N-VA wint de verkiezingen, kopman Yves Leterme haalt 800.000 naamstemmen. Regeringspartijen Open VLD en vooral sp.a krijgen klappen. In Wallonië wordt de MR voor het eerst groter dan de PS.
• 13 juni 2007: MR-voorzitter Didier Reynders mag aan de slag als informateur. Op 4 juli, na 453 gesprekken, overhandigt hij de koning zijn rapport.
• 5 juli 2007: Koning Albert II belast ex-premier Jean-Luc Dehaene met een bemiddelingsopdracht om het pad te effenen voor de formateur. Tien dagen later maakt Dehaene zelf een einde aan zijn opdracht.
• 15 juli 2007: De koning benoemt Yves Leterme tot formateur, die twee dagen later op Hertoginnedal de onderhandelingen aanvat.
• 23 augustus 2007: 36 uren pendeldiplomatie leiden tot niets waarop Yves Leterme zijn opdracht teruggeeft aan de koning.
• 29 augustus 2007: Herman Van Rompuy gaat aan de slag als koninklijk bemiddelaar. Zijn opdracht zal een maand duren.
• 29 september 2007: De koning benoemt Yves Leterme voor de tweede keer tot formateur.
• 1 december 2007: Leterme stuit op het non van het cdH en biedt opnieuw zijn ontslag aan bij de koning.
• 17 december 2007: Koning Albert II stelt uittredend premier Guy Verhofstadt aan als formateur. Twee dagen later heeft die een akkoord over een tienpuntenprogramma.
• 23 december 2007: De noodregering Verhofstadt III legt de eed af. Yves Leterme krijgt precies drie maanden — tot Pasen — om zijn regering te vormen.
• 18 maart 2008: Gisterenochtend om 6u30 kwam er witte rook uit de schuw van Yves Leterme. Hij had een akkoord bereikt met CD&V, Open VLD, MR, PS en cdH over de vorming van een nieuwe regering.
• 20 maart 2008: Morgen, 284 dagen na de verkiezingen, zal de regering Leterme I de eed afleggen.

Ik loop al een tijdje rond met het gevoel dat de zaken veel sneller waren opgelost had men de onderhandelaars een financieel ultimatum opgelegd: tegen maand x moet er een concrete afspraak zijn, of anders gaat er 50% van jullie loon af. De volgende maand nog steeds geen resultaat? Opnieuw de helft eraf. Enzovoort. Het klinkt misschien symplistisch, maar er moet een stok achter de deur aanwezig zijn. Anders laat men de zaken maar aanmodderen. De ingesteldheid leek mij eerder: “Komen we er deze maand niet, dan zullen we het de volgende maand nog eens opnieuw proberen.”

De regering die we morgen krijgen zal overigens slechts drie maanden aanblijven. In juni volgt er evaluerend overleg. Zal men de deadline dan opnieuw verschuiven omdat de zomervakantie voor de deur staat? Dan gaat de bal opnieuw aan het rollen…

20 maart: Oef zeg! Er is dan toch eindelijk een pseudo-regering op de been gebracht. Verhofstadt is opgestapt en dus is nu aan Leterme I om te laten zien wat hij in huis heeft. Laat de stoelendans maar beginnen!

• CD&V: Yves Leterme (premier), Jo Vandeurzen (justitie), Inge Vervotte (overheidsbedrijven en ambtenarenzaken), Pieter De Crem (defensie), Etienne Schouppe (mobiliteit), Carl Devlies (fraudebestrijding).
• Open VLD: Patrick Dewael (binnenlandse zaken), Karel De Gucht (buitenlandse zaken), Vincent Van Quickenborne (economie enz.), Annemie Turtelboom (asiel en migratie).
• MR: Didier Reynders (financiën), Sabine Laruelle (landbouw en wetenschap), Charles Michel (ontwikkelingssamenwerking), Olivier Chastel (Europese zaken).
• PS: Laurette Onkelinx (sociale zaken en volksgezondheid), Marie Arena (pensioenen en integratie), Paul Magnette (klimaat en energie), Frédéric Laloux (armoedebestrijding), Julie Hernandez-Hernandez (handicaps).
• cdH: Joëlle Milquet (werk en gelijke kansen), Melchior Wethelet Junior (begroting en gezin).
• FDF: Bernard Clerfayt (financiën).

“Het was toch maar een film, die ‘An Inconvenient Truth’! Hadden de boeddhistische monniken uit Myanmar niet méér recht op deze erkenning?” Voor zij die niet goed begrepen waarom aanvechters van de klimaatverandering in aanmerking zouden komen voor een Nobelprijs voor de vrede kan deze column hopelijk voor meer duidelijkheid zorgen.

De toekenning van de Nobelprijs voor de vrede aan Al Gore en het Klimaatpanel van de Verenigde Naties deed sommigen de wenkbrauwen fronsen. Want zo’n soft thema, milieu godbetert, wat heeft dat nu met oorlog en vrede te maken?

Zeker wanneer in het verleden de prijs toch hoofdzakelijk ging naar bemiddelaars die getracht hadden een gewapend conflict te doen eindigen?

Maar zo’n redenering komt erop neer te zeggen dat de Prijs voor de Brandveiligheid enkel gewonnen kan worden door brandweermannen. En niet door de man die opmerkte dat branddeuren misschien een goed idee zijn om te verhinderen dat een heel appartementsblok vuur vat.

Voorkomen is nog altijd beter dan genezen, en ook in de internationale diplomatie worden steeds meer aandacht en energie besteed aan conflictpreventie dan aan -bemiddeling en -beheersing.

Laat dat nu net het veld zijn waarin de klimaatwetenschappers en hun heraut Al Gore zich een plaats hebben verworven. Als eerste hebben zij, vaak tegengewerkt door machtige industriële belangen en hun politieke vrienden, gewezen op de door de mens zelf gecreëerde bedreiging van de natuurlijke biotoop aarde. Het broeikaseffect, dat stilaan alleen nog door lobbyisten van de industrie betwist wordt, kan in de niet eens zo verre toekomst drastische gevolgen hebben voor de verdeling van de natuurlijke rijkdommen over de wereld.

Vooral de verdeling van het water is daarbij een grote potentiële conflicthaard. Naarmate de verdorring en de erosie verder toenemen, zal dit massale nieuwe migratie veroorzaken, met alle mogelijke daaruit volgende spanningen.

Maar steeds meer polemologen denken ook dat het schaarser wordende water, en niet olie, wel eens de inzet zou kunnen worden van toekomstige grensconflicten tussen naties.

Door daar op te hameren, door die boodschap ondanks alle tegenkanting te blijven uitdragen, tot een wereldopinie er ook van overtuigd geraakt, heeft Gore inderdaad toekomstige conflicten minder waarschijnlijk gemaakt.

Daarom is de toekenning ook verdiend, en helpt die op haar beurt om de sceptici nog verder de mond te snoeren.

— Yves Desmet, “Natuurlijk”, in: De Morgen, 13 oktober 2007, p. 2 (of hier).

Vandaag exact vijftig jaren geleden lanceerde de voormalige Sovjet-Unie voor het eerst een object in een baan om de Aarde. Met de Spoetnik 1 brak het begin aan van een nieuw tijdperk van technologische ontwikkeling en vooruitgang. Naast wetenschappelijke ontdekkingen leverde de ontsluiting van de nabije ruimte ook heel wat praktische voordelen op. Denk bijvoorbeeld maar aan internationale communicatie en GPS, ontwikkelingen die toen ondenkbaar waren maar ondertussen al tot ons dagelijkse leven behoren.

Ruimtewedloop

De allereerste Spoetnik was een aluminium bol van nog geen zestig centimeter groot die iets meer dan tachtig kilogram woog. Eens in de ruimte zond die bol als bewijs een radiosignaal terug naar de Aarde. Eigenlijk wilde de USSR liever een veel grotere satelliet lanceren, maar er bleek niet genoeg tijd om de latere Spoetnik 3 op tijd af te werken. Een maand na deze eerste geslaagde missie werd het hondje Laika als eerste levende wezen succesvol in een baan om de aarde gebracht. De Amerikanen slaagden er twee maanden later ook in om met hun eerste satelliet, de Explorer 1, het succes van de Russen te evenaren.

De toenmalige Koude Oorlog speelde zich niet alleen op onze planeet af, maar zorgde dus ook in de ruimte voor heel wat competitie. Naast de wapenwedloop was er een echte “space race”. Enkele uitzonderlijke hoogtepunten van die wedstrijd zijn:

• 1961: de eerste mens in de ruimte (Joeri Gagarin)
• 1965: ruimtewandeling (Aleksej Leonov)
• 1966: onbemande landing op de Maan (Loenik 9)
• 1966: onbemande landing op Venus (Venera 3)
• 1969: bemande maanlanding (Neil Armstrong)
• 1975: onbemande landing op Mars (Viking 1)

Consolidatie en toekomst

Er zijn ondertussen al heel wat jaren voorbijgegaan, en de USSR is al lang niet meer. Na die grote eerste expansie zag men in dat consolidatie nodig was vooraleer grotere plannen gerealiseerd konden worden. Een permanent ruimtestation zou al een hele stap zijn. Mir deed lang dienst maar werd in 2001 in de Stille Oceaan gedumpt. Het grotere ISS zou tegen 2010 klaar moeten zijn. Er staan ongetwijfeld nog heel wat interessante dingen te gebeuren.

Persoonlijk ben ik erg benieuwd naar de gegevens die Voyager 1 blijft doorzenden. Na dertig jaar vliegen is Voyager 1 immers onze verst verwijderde ruimtesonde: 14,36 licht-uren of 15,49 miljard kilometer van de Aarde. De sonde zou min of meer ons zonnestelsel hebben verlaten, maar dat is nooit helemaal duidelijk wanneer je met zulke enorme afstanden werkt.

In 2020 zou Voyager 1 zonder stroom vallen, maar tot dan kunnen we blijven genieten van indrukwekkende foto’s als de Pale Blue Dot. Mooi beeldmateriaal blijft gelukkig ook komen van ruimtetelescopen zoals Hubble (vb. Ultra Deep Field), Chandra (vb. Crab Nebula) en Spitzer. 2020 is ook het jaar dat de NASA opnieuw bemande vluchten naar de Maan wil sturen, en in de tussentijd zal Hubble nog vervangen worden. Neen, wij gaan ons zeker niet vervelen!

Praktisch?

Vandaag is het overigens ook 170 jaren geleden dat het Voorlopig Bewind van het revolutionaire België de onafhankelijkheid verklaarde. Van de toenmalige gedrevenheid lijkt thans maar weinig over. De verkiezingen zijn al bijna vier maanden oud en we lijken nog geen stap dichter bij een regering. Het lanceren van al onze politici is misschien een bespreekbare oplossing?

Dagelijks komen er nieuwsberichten binnen over de onderlinge strijd tussen de Palestijnen in de Gazastrook. Gewapende Hamasmilitanten die overheidsgebouwen binnendringen en er een bloedbad aanrichten onder de aanhangers van Fatah. Horden mensen ontvluchten de dichtbevolkte strook, in de hoop een rustiger onderkomen te vinden op de Westelijke Jordaanoever, het andere deel van Palestina. Al enige tijd vroeg ik me af waarom Israël nog niet had ingegrepen, maar op die vraag lijkt nu een antwoord te zijn gekomen, en een herhaling van de vorige zomer lijkt in de maak. Als twee honden vechten om een been…

Israel’s new defence minister Ehud Barak is planning an attack on Gaza within weeks to crush the Hamas militants who have seized power there. According to senior Israeli military sources, the plan calls for 20,000 troops to destroy much of Hamas’s military capability in days. The raid would be triggered by Hamas rocket attacks against Israel or a resumption of suicide bombings.

Barak, who is expected to become defence minister tomorrow, has already demanded detailed plans to deploy two armoured divisions and an infantry division, accompanied by assault drones and F-16 jets, against Hamas. The Israeli forces would expect to be confronted by about 12,000 Hamas fighters with arms confiscated from the Fatah faction that they defeated in last week’s three-day civil war in Gaza. Details of the plan emerged as Fatah forces in the West Bank stormed Hamas-run buildings, including the parliament in Ramallah, where they tried to seize the deputy speaker.

Israeli officials believe their forces would face even tougher resistance in Gaza than they encountered during last summer’s war against Hezbollah in south Lebanon. A source close to Barak said that Israel could not tolerate an aggressive “Hamastan” on its border and an attack seemed unavoidable. “The question is not if but how and when,” he said.

Gisterenochtend was het nog eens tijd om m’n burgerplicht te vervullen: met de fiets naar de sporthal, nergens aanschuiven, en zonder problemen m’n keuzes aanduiden op het computerscherm. Alles samen duurde het stemmen niet langer dan vijf minuten. That’s democrazy for yah! Ik had me voorgenomen geen hele dag te ’staren’ naar die hele hype op de VRT, maar per ongeluk gebeurde het toch: zo kwam Ivan Devadder om de tien minuten in beeld en verkondigde enthousiast dat er nog niets te verkondigen viel!

Naargelang de avond vorderde werd stilaan duidelijk op welke manier de bevolking de kaarten had geschud. Van alle progressieve partijen ging enkel Groen! vooruit, terwijl de socialisten ook in Wallonië verlies leden. Dat ziet er dus niet zo rooskleurig uit voor de linkse kiezer in dit land; in de buitenlandse pers zal dan waarschijnlijk weer uitsluitend sprake zijn van een ruk naar rechts. Welke regering gaat dat geven? Sommige commentatoren spreken al enkele maanden van een klassieke tripartite, maar volgens mij zou het voor de SP.a strategisch beter zijn om enkele jaren in de oppositie te gaan, hoe spijtig dat ook klinkt. Een rooms-blauwe coalitie moet dan maar zien wat er van de aangekondigde staatshervorming komt, en De Gucht en Dewael die goede rapporten kregen krijgen alsnog een kans om verder te doen.

Veel werk zullen onze nieuwbakken politiekers thans nog niet hebben. Als ik mij niet vergis mogen zij straks hun nieuwe job beginnen met enkele maanden betaald zomerverlof. Zo wil ik ook wel aan mijn nieuwe job beginnen. (Opvallend overigens hoe sommige anders a-politieke weblogs opeens ook interesse vertonen voor de Belgische politiek. Er moet al iets uitzonderlijks gebeuren om die overmorgen al niet te zijn vergeten. Die kans zit er dik in, want vanavond stelt Apple enkele nieuwe producten voor op WWDC en dat vraagt om schaamteloze linkhoererij.)

18u00: Zoals verwacht stapt Johan Vandelanotte op als voorzitter dan de SP.a na de teleurstellende resultaten van gisteren. Spijtig. Hij zou wel nog deelnemen aan de onderhandelingen en staatshervorming, maar geeft eind oktober het voorzitterschap door. Men lijkt Caroline Gennez uit Mechelen naar voor te schuiven als opvolgster, maar we zullen nog wel zien hoe dat verder verloopt. Stevenote gaat overigens binnen een uurtje beginnen, live te volgen bij Engadget en Gizmodo.

21u50: Het post-electoraal verkiezingsdebat op Canvas was wel de moeite. De leiders van alle partijen samen aan één tafel terwijl ze het nieuwe België bespraken. Toch boeiend hoe meningen kunnen veranderen, 24 uren voor en na een verkiezing. Bart Somers is een overigens kieken, maar dat wist u waarschijnlijk al. En Safari for Windows is maar brol.

Geen wonder dat de gevangenissen overvol zitten. Een zwembad hier, een gratis voetbalmatch daar, en nu ook nog dit:

Gevangenen in de gesloten instelling van Paifve bij Luik mogen soms onder bewaking naar prostituees. Dat hebben bewakers onthuld in Belgische media. Artsen geven zelfs Viagra aan pedofielen en verkrachters, omdat die chemisch zijn behandeld om hun seksuele driften tegen te gaan. Officieel gaat het om een ‘educatief stadsbezoek’. Terwijl de gedetineerden hun gang gaan, wacht de bewaker in een café.

De directrice vindt dat het seksbezoek past bij de terugkeer in de samenleving. “Bij het seksbezoek spelen wij in op het respecteren van vrouwen en beheersen van seksuele gevoelens”, zegt directrice Jacqueline Vaneetveld vrijdag in krant Het Laatste Nieuws. Deskundigen op het gebied van psychiatrie hebben ernstige twijfels of prostituees geschikt zijn om gedetineerden te laten wennen aan de samenleving buiten de gevangenismuren. #

Viagra geven aan verkrachters en ze dan naar de hoeren sturen om hen respect voor vrouwen bij te brengen. In welk een apenland leven wij hier? Ik wil hier niet meer woorden aan vuil maken dan nodig. Mijn enige hoop is dat iemand ooit nog eens een heuse scheurkalender op de markt brengt met de allerbeste flaters van Laurette Onkelinx.