Artikels — januari 2004

Wat reeds lang werd aangekondigd is werkelijkheid geworden: ik ben op bezoek geweest bij Jef en Mieke. Niet zomaar een ‘bezoek’, nee nee, er was film en eten en drank voorzien. En goed gezelschap. Ik had Ice Age al eens eerder gezien maar een goeie film mag je gerust meermaals bekijken. Vooral de eerste helft hebben we hartelijk gelachen, Jef nog het meest. Nee serieus, het was echt een fijne avond. We hebben later nog uren gepraat over paardjes en veulentjes. Pas nu realiseer ik me opnieuw dat er meer is in het leven dan alleen werken voor de Unief. Het is trouwens ook tijd dat ik eens zelf iets organiseer, bij mij op kot welteverstaan. Koken kan ik, da’s geen probleem. Het is alleen dat er niet zoveel plaats is en een openbare keuken is nu niet meteen de gezelligste locatie voor een avondje onder vrienden. Hmm, idee: zelf eten koken en daarna de brats op, dat is best nog wel doenbaar..

Morgenvroeg komt het opperhoofd met de auto helemaal naar Gent. We gaan naar Zeeland, ik ga weer eens werken in het Zeeuws archief. Dat betekent vroeg opstaan en zien dat ik alles bij heb. Daarnaast ook nog inpakken voor het weekend want ik kom pas zondagavond terug naar Gent. Dat doet me er trouwens nog aan denken dat ik thuis moet gaan kijken voor een cadeautje voor de verjaardag van An deze zondag. Weet nog niet meteen wát maar dat zal wel in orde komen. :)

Wist je dat je automatisch op de hoogte kan blijven van de laatste nieuwtjes op dit log? Heel eenvoudig: kies of je de nieuwste berichten wil ontvangen in je e-mail of via de RSS feed. In ieder geval bedankt voor je bezoek en nog veel leesplezier!

Wat een vreselijk gevoel om wakker te worden als je slechts vier uurtje hebt geslapen :o( Koppels die des nachts hun echtelijke ruzies onder mijn raam komen beslechten zouden daarvoor de kogel moeten krijgen, of toch zeker een rol toiletpapier naar hun hoofd krijgen gesmeten. En het was niet eens donderdagavond!Het wakkerworden was dus niet al te prettig. Nog een halfuur om in de les van Parmentier te raken. Tot mijn allergrootste verbazing bleek mijn Gentse wereld te zijn ondergesneeuwd. Sneeuw is een van de dingen waar ik goedgezind van wordt. De curve van mijn humeur sloeg daardoor toch enigszins om in de richting van voorzichtig optimisme. Eerste les was tamelijk banaal, over winden en zeestromingen. Weinig nieuws. Zijn tweede les was evenmin vernieuwend. Alles wat ie verteld staat immers in de studentencursus van het OAK en aangezien ik die heb.. Nu middag, dadelijk eten. Nog geen echt idee wat het worden zal. Hopelijk mag ik mee met Bjorn en Marij..

Ondertussen zijn we al een stukje onderweg in deze nacht. De verwarming valt altijd uit na twaalven en door het grote raam gaat er veel warmte verloren. Ik begin weer kou te krijgen. Tijd om onder de wol te kruipen..

Het is elf uur (pm) voorbij en warm op kot. Unief klaagt dat de homes teveel geld kosten maar ik kan er ook niets aan doen dat mijn verwarming enkel helemaal open of helemaal dicht kan. Een thermometer weet me te zeggen dat het 24,5°c is. Laten we een trui uittrekken..

:( Pannekoeken zijn een week uitgesteld :(

Vorig deel: 1

Voor geïnteresseerden: woensdag jenever en pannekoeken in de kelder. U weet mij te vinden..

Het was vanmorgen verdomd koud buiten de lakens maar er zat gewoon niks anders op. De wekker van kwart na vijf was net afgegaan. Wat moest er nog allemaal gebeuren? Plassen, wassen en eten. Check x3. Werktas en laptoptas hingen rond mijn nek terwijl ik door de vroege Gentse mist naar de bushalte marcheerde. Juist ja, geen kat te zien. Zelfs geen echte…

De trein naar Berchem zat toch tamelijk vol: allemaal pendelaars noar ’t stad. Ideaal moment om de Metro te lezen. De NS loopt precies niet hoog op met haar internationale uitstraling ams je ziet welke vuile treinen ze ons sturen. Tot mijn grote verbazing reed de trein voort naar Centraal, om weer boven te komen in het noorden van de stad. Ik wist niet dat die verbinding al open was :o/

Roosendaal stelt in principe niet zoveel voor: slechts vier sporen. Wel vreemd is dat er soms twee treinen per spoor staan, die elk een andere richting uitrijden. Treintje naar Middelburg gleed door de Zeeuwse mist naar zijn bestemming. Nog een laatste wandel-inspanning en ik zou wat reizen betrof halverwege zijn.

Nu wel tijd om aan het werk te schieten, nine to five :oS (…) Na een laatste vervaarlijke type-actie kwam het eindpunt dan toch eindelijk in zicht en op de teller bleek er nog twintig minuten respijt te zijn. Net genoeg om een trein vroeger te halen! Onderweg was bijna al m’n harde werk verloren toen de riem van m’n draagtas knapte. Dankzij mijn katachtige reflexen was het gevaar echter gauw bezworen ;o)

Onderweg tijd voor werk, werk, en nog eens drommels. Uit vergelijkend onderzoek is gebleken dat de Nederlandse treinen slechter scoren dan de Belgische op het vlak van trillingen die het schrijven verstoren. Terug in Berchem bleek ik midden in de laat-avondspits te zitten waardoor de rit richting kot staande moest worden doorgebracht.

Nog bewonderenswaardige prestaties deze avond? Te voet naar de Fabiola gemarcheerd met een ommewegeltje via het grijze huis van kapitein Jeffos. Jef is ne coole :o) Benen moe, Stijn moe, oogjes toe…

Original essay “Advise” by Mary Schmich. Music videoclip by Bazz Luhrmann. Enjoy.

Ladies and gentlemen of the class of ‘97:

Wear sunscreen.

If I could offer you only one tip for the future, sunscreen would be it. The long-term benefits of sunscreen have been proved by scientists, whereas the rest of my advice has no basis more reliable than my own meandering experience. I will dispense this advice now.

Enjoy the power and beauty of your youth. Oh, never mind. You will not understand the power and beauty of your youth until they’ve faded. But trust me, in 20 years, you’ll look back at photos of yourself and recall in a way you can’t grasp now how much possibility lay before you and how fabulous you really looked. You are not as fat as you imagine.

Don’t worry about the future. Or worry, but know that worrying is as effective as trying to solve an algebra equation by chewing bubble gum. The real troubles in your life are apt to be things that never crossed your worried mind, the kind that blindside you at 4 pm on some idle Tuesday.

Do one thing every day that scares you.

Sing.

Don’t be reckless with other people’s hearts. Don’t put up with people who are reckless with yours.

Floss.

Don’t waste your time on jealousy. Sometimes you’re ahead, sometimes you’re behind. The race is long and, in the end, it’s only with yourself.

Remember compliments you receive. Forget the insults. If you succeed in doing this, tell me how.

Keep your old love letters. Throw away your old bank statements.

Stretch.

Don’t feel guilty if you don’t know what you want to do with your life. The most interesting people I know didn’t know at 22 what they wanted to do with their lives. Some of the most interesting 40-year-olds I know still don’t.

Get plenty of calcium. Be kind to your knees. You’ll miss them when they’re gone.

Maybe you’ll marry, maybe you won’t. Maybe you’ll have children, maybe you won’t. Maybe you’ll divorce at 40, maybe you’ll dance the funky chicken on your 75th wedding anniversary. Whatever you do, don’t congratulate yourself too much, or berate yourself either. Your choices are half chance. So are everybody else’s.

Enjoy your body. Use it every way you can. Don’t be afraid of it or of what other people think of it. It’s the greatest instrument you’ll ever own.

Dance, even if you have nowhere to do it but your living room.

Read the directions, even if you don’t follow them.

Do not read beauty magazines. They will only make you feel ugly.

Get to know your parents. You never know when they’ll be gone for good. Be nice to your siblings. They’re your best link to your past and the people most likely to stick with you in the future.

Understand that friends come and go, but with a precious few you should hold on. Work hard to bridge the gaps in geography and lifestyle, because the older you get, the more you need the people who knew you when you were young.

Live in New York City once, but leave before it makes you hard. Live in Northern California once, but leave before it makes you soft. Travel.

Accept certain inalienable truths: Prices will rise. Politicians will philander. You, too, will get old. And when you do, you’ll fantasize that when you were young, prices were reasonable, politicians were noble, and children respected their elders.

Respect your elders.

Don’t expect anyone else to support you. Maybe you have a trust fund. Maybe you’ll have a wealthy spouse. But you never know when either one might run out.

Don’t mess too much with your hair or by the time you’re 40 it will look 85.

Be careful whose advice you buy, but be patient with those who supply it. Advice is a form of nostalgia. Dispensing it is a way of fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the ugly parts and recycling it for more than it’s worth.

But trust me on the sunscreen.

Vandaag is er in Limburg een groot familiefeest maar ik ga er niet heen. Dadelijk nog eens proberen een ticketje te krijgen voor het derde deel van LotR.Oh ja, mijn beste wensen voor 2004: dat je veel vriendschap, liefde en geluk mag vinden. Ik heb enkel nog het eerste maar wie weet komt de rest nog wel eens bovendrijven..