Artikels — augustus 2003

Om half twee Annemiek op de bus gaan zetten aan het station. Toen ik terug naar kot ging kwam ik aan de heuvelpoort Freddy tegen. Freddy zag er niet uit, maar zijn ogen verrieden z’n oprechtheid. Freddy had honger en vroeg me beleefd of ik misschien geen geld had om hem een broodje te kopen. Een broodje, wat kost dat nu. In de studentenresto kost een broodje nog geen twintig frank. Omdat ik goedgezind was (dankje Annemiek :o) en omdat ik zeker was dat hij op deze manier geen alcohol of drugs zou kopen stelde ik voor hem in de resto een broodje te kopen. Aan de deur kon ik zien dat hij bang was, hij vroeg zich af of hij daar wel zou binnenmogen.

De broodjesbar was blijkbaar dicht onder de vakantie, hoe kon ik dat nu vergeten. Ik nam een plateau, bestek en bestelde een spaghetti. Je zag duidelijk dat Freddy niet wist wat hem overkwam. Hij was gewoon van in het park te slapen, en als het regende sliep hij daar in de grot aan de eendjes-vijver. Een spaghetti kost in de resto 2€20, da’s nu toch niet veel geld. Freddy wist niet dat het hier zo goedkoop was (hij durfde immers nog niet eens binnenkomen). Ik haalde er nog een glaasje water bij (gratis) en hij kon eten.

Freddy vertelde dat hij epilepsie had, en dat kon je ook wel zien: hij trilde helemaal. Van de valium, vier maal per dag. Ik begreep hem, mijn neef Bjorn heeft ook epilepsie. Hij vertelde verder over zijn leven, en ik vond het aangenaam om te luisteren naar het verhaal van deze vijfenveertigjarige man met grijs-rode baard. Zelf probeerde ik ook een aantal dingetjes te bedenken om hem te helpen. Hij weet nu dat hij gerust in de resto’s van het unief binnenmag, en dat je er op z’n minst gratis water kan/mag drinken. Toen ie klaar was met eten hebben we nog wat gebabbeld, en wat later namen we afscheid met een “het ga je goed”.

Als het nog eens regent, en je hebt misschien nog eens tijd of wat geld over, dan kan je misschien eens gaan kijken aan de grot in het Citadelpark. Je zult em wel herkennen, hij heeft heldere, bijna witte ogen. En hij is je dankbaar voor zelfs het kleinste beetje…

Wist je dat je automatisch op de hoogte kan blijven van de laatste nieuwtjes op dit log? Heel eenvoudig: kies of je de nieuwste berichten wil ontvangen in je e-mail of via de RSS feed. In ieder geval bedankt voor je bezoek en nog veel leesplezier!

Het examen van Recht is wonderwel goed gegaan. Vermoedelijk ben ik er wel van af nu. :o)

Gisteren een inzinking gehad na het niet meer zien zitten van mijn exaampje van Recht voor morgen. Ben dan maar naar Gavere gevlucht, alwaar een hemelse engel me met haar goede zorgen omringde en de wereld weer wat mooier liet inzien. Dadelijk tijd voor wat eten, en daarna vliegen we er met hernieuwde moed weer dubbel zo hard in!

Laat op de avond en nog steeds aan het werk. Het leven van een student kan soms toch hard zijn.. Als ik voor vandaag gedaan heb met “Inleiding tot het recht” wordt er misschien al wat ingepakt. Morgen staat er sinds lang nog eens een grote tocht naar de heimat gepland, en voor de eerste maal gaat Annemiek ook mee! Wat spannend toch allemaal, vinden jullie ook niet lieve kijkbuiskindertjes? *doink*

Anyways, hoog tijd om er nog maar eens in te vliegen. Het is bij God al twee na negen! Zij die tweede-zit-blokken groeten U…

De laatavond film meegepikt: samen met Annemiek en haar ouders naar Pirates of the Carribean: the Curse of the Black Pearl gaan kijken. Ondanks al die zogenaamde horror-skeletten-hel-heisa was het best wel een aardige film, en dat skeletten gedoe went zelfs zo vlug dat je er al gauw mee kunt lachen :o)

Als je nog eens wat geld en tweeënhalf uur van je over hebt mag je zeker en vast eens gaan kijken. Behalve de humor is er ook nog het onvoorspelbare verhaal (behalve dan de happy end, het is en blijft Disney natuurlijk), een paar komische duo’s, en pour les femmes een stoere én komische Johnny Depp.